Sterylizacja

Zabieg sterylizacji jest nazwą potocznie używaną przez właścicieli zwierząt płci żeńskiej - dotyczy jednak pełnego zabiegu kastracji, czyli usunięcia narządów rozrodczych - jajników wraz z macicą lub u samców usunięcia jąder. Głównym celem kastracji jest ograniczenie możliwości rozrodczych zwierzat domowych a tym samym zmniejszenie populacji zwierząt niechcianych i porzucanych.

Zabieg kastracji polecamy szczególnie u zwierząt młodych - suk lub kotek w momencie osiągnięcia dojrzałości płciowej, po pierwszej cieczce, rui. Pozwala to na znaczne wyeliminowanie w przyszłości rozwoju nowotworów gruczołu mlekowego. Dzięki kastracj unikamy też takich problemów jak: ciąża urojona, ropomacicze, cukrzyca suk, przerost lub nowotwór prostaty oraz zaburzeń behawioralnych - agresja i próby dominacji np. u psów samców. Zwierzęta kastrowane mają też mniejszą tendencję do ucieczek. Niejeden właściciel traci swojego podopiecznego w wyniku jego wycieczki i np. wypadku komunikacyjnego.

Mity na temat kastracji

  • każda suka musi mieć dzieci

          Istnieje teoria, że każda suczka musi mieć szczeniaczki, ponieważ jeśli nie zostanie mamą to spaczy to jej psychikę i sterylizacja jest generalnie wbrew naturze. Jest to nieprawda i taka opinia świadczy tylko o personalizacji naszych podopiecznych. Jeśli suka jest dominująca, agresywna lub strachliwa to szczeniaki nie spowodują,że "zmamusieje". Sterylizacja (a bardziej prawidłowo kastracja) powoduję utratę m.in. jajników czyli wpływu hormonów na psychikę psa. A jeśli chcemy żyć w zgodzie z naturą to tak naprawdę powinnyśmy dopuszczać sukę co rok do krycia - tak jak to się dzieje w naturze, gdzie regulacja populacji zachodzi dzięki naturalnemu cyklowi osobników żeńśkich oraz dzięki stosunkom socjalnym między zwierzętami (gdzie samica alfa rozmnaża się a samice niższego szczebla albo nie są kryte, albo mają zablokowany cykl). 

  • nietrzymanie moczu u suk

        najczęściej związane jest z wybraniem niewłaściwego momentu kastracji - ważnym jest, aby suka była kastrowana w chwili całkowitego wyciszenia hormonalnego; nie powinno się kastrowac suki w okolicy cieczki, najdogodniejszym okresem jest kastracja 2 miesiące po lub przed spodziewaną cieczką

  • każdy kastrowany kot będzie miał problemy z układem moczowym (zapalenia, niedrożność cewki moczowej)

      problemy z układem moczowym występują nie tyle u kotów kastrowanych co u kotów otyłych oraz u kotów z zaburzeniami behawioralnymi (koty wrażliwe na stres); koty kastrowane rzeczywiście miewają tendencję do przybierania na wadze co wiąże się z ich mniejszą aktywnością ruchową; kot mający zapewniony ruch (np poprzez zabawę), odżywiany regularnie, ze stałym dostępem do wody miewa w mniejszym stopniu problemy z układem moczowym niz kot nie kastrowany, ale ważący 8kg i pojadający cały dzień karmę ! ponadto populacja kotów kastrowanych, mieszkających w domach jest dużo większa niż kotów nie kastrowanych stąd w statystykach wydaje się , że koty kastrowane częściej cierpią z powodu niedrożności cewki moczowej

  • otyłość domeną zwierząt kastrowanych

      tendencja do tycia jest rzeczywiście związana ze zmianami hormonalnymi po kastracji i nie raz zmianą metabolizmu u zwierząt kastrowanych; najcześciej około 2-3 miesięcy po kastracji zwiększa się również apetyt u w/w psów lub kotów, ale stan ten utrzymuje się zazwyczaj kilka tygodni i potem apetyt i metabolizm wraca do normy; ważnym jest, aby właściciel nie ulegał "zachciankom" swojego podopiecznego a w momencie wzrostu wagi zwierzęcia skorygował dawkę dzienna pokarmu (po konsultacji ze swoim lekarzem weterynarii) oraz zapewnił aktywność ruchową zwierzęciu 

     

Wróć